2e Europashow Deense Tuimelaars Fredericia Denemarken 6-7 januari 2001.

De tweede Europashow voor Deense Tuimelaars in Fredericia is een geweldige tentoonstelling geweest. Nog nooit eerder waren zoveel Deense Tuimelaars op één show aanwezig. Op de 908 aanwezige dieren waren 43 dieren van 5 inzenders uit Nederland present.

De reis begon voor ons allen, Martin van Heeringen, Geert Siemons, Henk Kromkamp en Wim Halsema op donderdag 4 januari. Rond een uur of 7 's avonds waren we op de tentoonstelling aanwezig. De show werd gehouden in de Margrethe Hallen even buiten Fredericia. Deze enorme hallen hadden één groot nadeel: het licht was er onvoldoende! Kunstlicht en dan nog te weinig ook.

<= Beste Zwartekster van Jens Erik Rasmussen (DK) met 96 punten

Gevolg was dat er op de keurdag nauwelijks op kleur en oogkleur gekeurd kon worden en dat is voor een Deense Tuimelaar waarbij de kleur bijna als een kleurduif beoordeelt dient te worden, een slechte zaak. Het inkooien gebeurt in Denemarken heel anders dan in Nederland: je behoort je duiven af te leveren aan een paar mensen die daar verantwoordelijk voor zijn. M.a.w. je mag ze niet zelf in de kooien zetten. 's Avonds na het inkooien worden vervolgens alle ringnummers door deze mensen op de kaarten genoteerd, dat scheelt de keurmeester veel werk.

Fraaiste Roodekster, doffer jong van Wim Halsema met 95 punten =>

Ons hotel was op loopafstand van de hallen en na enige consternatie bij het inboeken: van Heeringen bleek een verkeerde kamer voor Henk en mij gereserveerd te hebben, konden we eindelijk onze kamer betreden.

We zaten met z'n allen in een zogenaamde "Wandrehjem" wat zo iets is als een jeugdherberg, maar dan veel luxer. De Duitsers en onze Deense vriend Preben Strandgård waren er ook. De volgende dag, vrijdag 5 januari was keurdag; onze voorzitter Martin van Heeringen was uitgenodigd om te mogen keuren samen met nog 4 Duitse en 7 Deense keurmeesters.

<= Fraaiste geelekster, duivin oud van Henrik Johnsen (DK), met 95 punten

Voor Geert, Henk en mij betekende dat een relaxte dag in Fredericia: we hebben ons de haven en het centrum van Fredericia goed laten bekijken en onderweg kwamen we nog een Nederlandse duivenman tegen: Henk Houpst. Gevieren lekker pizza gegeten om zo de dag al pratende wat door te komen. Rond 5 uur zijn we richting Show gegaan om te zien of er al iets bekend was. En ja hoor: de eerste uitslagen hingen er al.

Verslag keuring:

De zwarteksters (64 stuks) hebben helaas wat kwaliteit ingeboet de laatste jaren, Henrik Hansen, die jarenlang de top had, kon het deze keer niet bolwerken. Coming man Jens Erik Rasmussen (DK) won de zwartekster, maar gezegd moet worden niet met een overtuigende vogel. De 96 punten waren erg veel voor deze vogel, die naar mijn mening niet echt uitblonk! Helaas geen Nederlandse inzenders, ze zouden echter geen slecht figuur geslagen hebben.

Beste blauwekster, doffer oud van Henrik Johnsen (DK), met 96 punten =>

De roodeksters (65 stuks) zijn kwalitatief de beste eksters op dit moment (is wel eens anders geweest!). De strijd was hard in deze groep, alhoewel de strijd vnl. tussen de Duitsers Egon Kugele, Lutz Wegener en mijn persoontje ging. Uiteindelijk won Halsema zowel bij de oude als de jonge doffers. Bij de duivinnen was Frede Andersen (DK) de beste. De mooiste van de keuring ging naar de jonge doffer van Halsema!! Een prachtige krachtige jonge doffer met een prima kleur, kopvorm en kopbreedte, "iets" meer vulling weerhield hem van het hoogste predikaat. Echte problemen kent deze kleurslag niet meer; de topdieren moeten "alles" hebben en moeten kunnen tippen aan de roodroeken!

<= Fraaie zwartroek, duivin oud van Hans Høj (DK) met 96 punten.

De geeleksters (22 stuks) is het zorgenkindje, Martin van Heeringen keurde ze en kon toch nog 95 punten kwijt aan een oude duivin van Henrik Johnsen. In de breedte zijn ze niet talrijk en dat doet deze kleurslag geen goed. Er zit weinig ontwikkeling in. Problemen zijn hier: kopvulling, snavelsubstantie maar ook het type kan eleganter: meer borstvulling o.a.

De blauweksters (42 stuks) doen het veel beter: de laatste jaren is deze kleurslag hard vooruit gegaan vooral door toedoen van Reiner Reichardt, die ook wel eens in Twello was en Henrik Johnsen (DK). Beide heren doen niet erg voor elkaar onder, Johnsen heeft ze misschien iets beter in kopsterkte. Type en stand zijn perfect, alleen nog meer kopbreedte en snavelsterkte kan deze kleurslag vooruit helpen.

De pareleksters (16 stuks) zien we alleen in Denemarken. Qua kleur zijn het hele mooie dieren, alleen het lijkt niet erg op een moderne Deense Tuimelaar: rechte, stijve koppen, duidelijk iets voor liefhebbers. Beste dier was van Carl Knudsen: een jonge doffer met 95 punten.

Vervolgens de zwartroeken. Met 106 !! ingezonden dieren veruit het hoogste aantal. Liefst 2 inzenders uit Nederland: Geert Siemons en Hans Binnema, vooral Siemons liet mooi materiaal zien en oogstte veel lof! Grote man was vanzelfsprekend Hans Høj. Hij behaalde 2x 96 punten en 5x 95 punten. Siemons kon daar 1x 95 punten tegenover zetten, Klaus Hackmann (D) kon dat eveneens. Geen enkel andere fokker kwam nog aan dat aantal! Het gemiddelde kwaliteit in deze kleurslag valt toch tegen. Behoudens de 3 genoemde zijn er weinig die over voldoende topdieren beschikken. In de breedte schort er dus nogal wat aan: bijna alle fouten in kop en type kom je hierin tegen. Wat de "stand" betreft is het soms bedroevend. Zelfs de "U" duivin van Hans Høj was met moeite afhellend te krijgen!! Alhoewel hij wel dieren heeft met schitterende hals- en beenlengte en kopvorm. Hans Binnema was de andere Nederlandse inbreng en scoorde helaas 2x 93 en 2x 92 punten, maar ja de concurrentie was hier wel moordend!

Bij de witroeken (54 stuks) viel zowaar enige verrassingen te noteren. Grote man in Denemarken P.C.Poulsen werd door een landgenoot verslagen: de vrij onbekende Ernst Jørgensen. De witroeken doen het al jaren redelijk. De breedte is er wel alleen de topdieren zijn wat schaars in deze kleurslag. Qua hals- en beenlengte zou het allemaal wat langer kunnen en de koppen wat sterker. Ook op de foto hiernaast is duidelijk te zien dat het type nog wel wat eleganter kan.

<= Beste witroek, duivin jong van Ernst Jørgensen (DK) met 96 punten.

Nederlandse inbreng was er van Henk Kromkamp die helaas niet verder kwam dan 92 punten. Vooral door problemen in de veerconditie! Normaal moeten de dieren van Henk voor meer concurrentie kunnen zorgen.

Bij de roodroeken (75 stuks) viel weer veel te genieten. Het verschil van 3 jaar geleden tussen Jørgen Vedel en de rest, is niet veel kleiner geworden, dat betekent dat de dieren van Vedel echt "top" zijn: met 2x 96 punten en 6x 95 punten zat hij op rozen. In de breedte is Heinrich Wenzel (D) vooruit gegaan: 3x 95 punten en meerdere 94 punten. Helaas geldt voor mijn persoontje dat de vooruitgang onvoldoende is geweest: 1x 94 punten was duidelijk minder dan 3 jaar geleden, dit in tegenstelling met de roodeksters! Het verschil met deze twee fokkers zal heel moeilijk goed te maken zijn! De topdieren in rood mankeren eigenlijks niets meer, alhoewel ik ook bij enkele dieren een slechte

stand constateerde (o.a. de winnende duivin van Vedel !!). In kop zijn ze volmaakt. Alleen type en kleur kunnen nog beter. Veel dieren met weinig borstvolume en vele met matig doorgekleurde pennen. Storende punten zijn: een "knik" in de hals bij die vogels met een extreme dunne hals, slechte halsbevedering en slordige staarten!!

Roodroek, duivin jong van Jørgen Vedel (DK) met 96 punten. =>

De geelroeken (53x) hebben de laatste jaren weer vooruitgang geboekt. In kleur (= licht, zacht geel) zijn ze heel mooi en uniek!! Alleen bij de Deense Tuimelaar wenst men een heldere, strogele kleur ( iets wat vele Nederlandse keurmeesters nog steeds niet begrijpen!). Types zijn heel mooi, in kop en snavel kunnen nog wel enige vorderingen gemaakt worden. Veel fouten in voorkopvulling en achterhoofdsronding. Sommige dieren zijn ook wat vlak in de voorschedel. De topdieren zitten duidelijk in Denemarken, deze keer won Anker Olsen met een oude duivin.

<= Beste Geelroek, duivin oud van Anker Olsen (DK) met 96 punten

Henk Kromkamp had 3 ingezonden: een oude duivin behaalde 95 punten en die waren dik verdiend. Ook bij deze kleurslag zien we dieren met problemen met de stand. Waar helaas in Denemarken onvoldoende aandacht aan wordt besteed!!

De blauw ongebanden (10 stuks) of ook wel holblauwen zijn ook alleen in Denemarken te vinden. Het is een prachtige keurslag, maar ook hier geldt dat type en kopvorm duidelijk afwijken van het standaard ideaal. Voor de Denen geldt dat kleur bovenaan staat, als dan type en kopvorm in de buurt van een Deense Tuimelaar komen, kan er al een redelijk hoog predikaat uitrollen. De vogel hiernaast is natuurlijk te lang in achterpartij en de voorkop is niet vloeiend genoeg, maar ja beter zijn ze niet!

<= Beste blauw ongeband, oude duivin van Verner Cassøe (DK) met 95 punten

De bekousde Denen is een heel ander verhaal. Het aantal viel misschien een beetje tegen, maar de kwaliteit schiet omhoog. Enkele Denen: Ronnie Hansen in zwart en Verner Larsen in wit en Duitsers Thomas Akerman in rood en Klaus Hackmann in geel hebben prachtig materiaal. Bij de 10 zwart bekousden ging Ronnie Hansen aan kop, 3 jaar geleden behaalde hij nog een 96, deze keer 2x 95 punten.

Wit bekousd, doffer oud van Verner Larsen (DK) met 96 punten =>

Het verschil met de zwarten zonder beenveertjes wordt steeds kleiner! Bij de 10 wit bekousden was de kwaliteit nog hoger Verner Larsen liet prachtige dieren zien; vurige oogranden en smetteloos wit!

De rood bekousden ( 6x)waren alle van Thomas Akermann (D), kwalitatief zijn deze minder dan de andere roekkleuren, waar-schijnlijk omdat er te weinig fokkers van zijn.

<= Geel bekousd, duivin jong van Klaus Hackmann (D) met 95 punten.

Bij de geel bekousden ( 7x) een uitschieter van Klaus Hackmann, dit dier was ook in Twello aanwezig en behaalde toen een hoofdprijs. Een prachtige duivin bij toeval uit zwart gevallen. Omdat ze haar vleugels te veel kruist, kwam ze niet in aanmerking voor de 96 punten.

De zwartgetijgerden ( 17x) vielen in kwaliteit niet tegen. Werner Pasemann liet de betere dieren zien. Deze moeilijke kleurslag, omdat ook de oogranden, snavel en nagels zwart dienen te zijn, kent helaas weinig liefhebbers. In Nederland heeft Bakker uit Ulrum het jarenlang geprobeerd, maar moest na jarenlange inkruising met o.a. witroek de strijd opgeven.

Zwartgetijgerd, man oud van Werner Pasemann (D) met 95 punten =>

Omdat ook de kop zwart verlangd wordt, blijf je met bonte koppen zitten. Voor zover ik begrepen heb, fokt Pasemann uit Duitsland met circa 15 koppels, fokt over de 100 jongen en houdt uiteindelijk 3 tentoonstellingsdieren over!!

De roodgetijgerden ( 33x) tellen meerdere fokkers en is relatief eenvoudiger te fokken. De kwaliteit is ook beter, het kwam er helaas niet uit deze keer, door de wel erg strenge keuring van Hans Høj was er zelfs geen 95 punten. De strijd ging tussen de Denen en de Duitsers en was onbeslist. Op deze kleurslag mogen we al een behoorlijke Denen-kop verlangen, type en kleur zijn vaak erg mooi. Martin Wöllm (D) en Alfred Pedersen (DK) hadden de betere dieren.

Geelgetijgerde ( 5x) komen sinds kort in Nederland voor. Kopvorm is nog een probleem, tekening en kleuren zijn prima. Helaas ook hierin weinig fokkers.

<= Beste geelgetijgerd, duivin jong van Børge Johnsen met 95 punten

Vervolgens de gebanden: alle 4 kleurslagen hierin waren aanwezig.

De roodzilvers ( 14x) waren van redelijke kwaliteit, 1x 95 punten voor Jørgen Nielsen (DK). Problemen zitten hem in de snavelkleur (te donker), de oogkleur (te veel rood) en type (te lang). Dieren met veel rood in de hals en banden hebben meestal een te donkere snavelkleur.

Bij de geelzilvers ( 24x) enkele hele mooie dieren, de sympathieke Duitser Ulrich Lahme (D) en Joachiem Reutter (DK) maken hier de dienst uit. Deze keer was het "oude rot" Lahme die de buit binnenhaalde. Met een 96 punten dier behaalde hij zijn grootste overwinning ooit. Deze kleurslag is de laatste jaren ook sterk verbeterd. Problemen zijn nog o.a.: achterhoofdsronding, keeluitsnijding, lange achterpartij en de kleur.

<= Geelzilver, doffer jong van Ulrich Lahme (D) met 96 punten

In Nederland zijn sinds kort ook geelzilvers. Ons lid Gerard Adriaanse heeft zich deze kleurslag aangeschaft.

De blauw zwartgebanden (10x) en de parelkleurig gebanden (9x) waren een Deense onderonsje. Evenals de bekousde blauw zwartgebanden

(18x). Poul Erik Helveg, Bent Rasmussen en Vagn Henriksen zijn de bekende namen hier. De topdieren zijn hier betrekkelijk eenvoudig uit te halen. Hals- en beenlengte is meestal geen probleem. Kopvorm worden steeds beter. Zeker geen slechte dieren!!

Beste blauwzwartgeband, duivin jong van Poul Erik Helveg met 96 punten. =>

De witpennen maar liefst in 6 verschillende kleurslagen. Wat ik nog niet wist en wat ook niet in onze standaard staat vermeld is dat rood- en geelzilver ook in witpen erkent zijn!! (standaard zal hier op worden aangepast). Genoemde 2 kleurslagen waren wel aanwezig maar stelden weinig voor.

De zwartwitpennen (12x) waren van hoog niveau. Preben Strandgård moest helaas zijn meerdere erkennen in Klaus Hackmann. Een werkelijk sublieme duivin van Preben werd tot 85 punten gedegradeerd vanwege een "deukje" in de neusdop. De ambterende Duitse keurmeester had zich enigszins vergaloppeerd wat niet in dank werd afgenomen door de Denen (lees: Preben). Ondanks een protest bleef de 85 punten staan. Het was een "smetje" op de show, dat we eigenlijk zo snel mogelijk moeten vergeten!!! De zwartwitpen van Hackmann was een topdier, maar moet wat mij betreft absoluut niet groter!!

De roodwitpennen (36x) waren goed in aantal. Vorig jaar is Strandgård gestopt met deze kleurslag, zijn opvolgers Ernst Heinecke (D) en Torben Vinther (DK) staan klaar maar hebben nog niet het niveau van een paar jaar geleden. Beide kwamen tot 95 punten. De Nederlandse inbreng beperkte zich tot 1 dier van Halsema: het behaalde 93 punten: de staart was helaas niet geheel compleet.

<= Zwartwitpen, doffer jong van Klaus Hackmann met 96 punten.

De geelwitpennen (5x) zijn geheel in handen van Wilhelm Wunderlich (D). Omdat hij nog de enige is met deze kleurslag, is het heel moeilijk deze kleurslag te verbeteren. Het zelfde geldt voor de blauwwitpennen (5x). Echter hier een uitschieter met 96 punten. Een werkelijk prachtig dier voor deze moeilijke kleurslag.

Blauw zwartgeband witpen, man oud van Poul Erik Helveg met 96 punten. =>

De witstaarten waren er in zwart, rood en geel. Zwartwitstaart (4x) o.a. van Martin van Heeringen voldeden niet geheel aan de verwachting: 93 punten.

De roodwitstaarten (13x) waren prima van kwaliteit. Jørgen P. Jensen (DK) en Jürgen Waldemeier behaalden beide 95 punten. Het niveau ligt zo'n beetje op die van de roodwitpennen, dus lang niet slecht. Mooie koppen en fraaie types. De geelwitstaarten (10x) zijn sinds jaren het domein van Werner Larsen (DK), met 2x 95 punten scoorde hij behoorlijk, ook hier fijne types, maar koppen minder dan bij de rode.

Ook bij de Witpen-witstaarten 3 kleurslagen, waarbij de zwartwitpen-witstaart (11x) als beste geldt. Martin van Heeringen is de onbetwiste "Godfather" van deze kleurslag. Helaas deze keer onttroont door zijn Deense rivaal Sven O. Pedersen. Martin, het siert hem, kon het wel waarderen. Wel behaalde hij de collectieprijs met 4 zwartwitpen-witstaarten.

<= Zwart witpen-witstaart, doffer jong van Svend O. Pedersen (DK) met 96 punten.

Bij de rode (8x) en gele (3x) witpen-witstaarten viel niet al te veel bijzonders, behalve dan het feit dat Martin zich enkele koppels rood heeft aangeschaft. We zullen de resultaten volgend jaar zien.

Bij de gehelmden heeft Paul Hofmann (D) enige concurrentie gekregen uit Denemarken. Tom Hæstrup snoepte hem de hoogste prijs weg en dat was volgens mij niet geheel terecht. Bij de Zwarthelmen (20x) sloeg Hæstrup toe, maar het dier had een "O" moeten hebben vanwege een "balkoog". Verder een prachtig dier, maar 95 punten was veel te hoog. Bij de rode (9x) en de gele (1x) was de kwaliteit minder. De Blauwhelmen (9x)waren beter, Hofmann scoorde hier 95 punten met een oude doffer.

<= Zwart gehelmd, duivin oud van Tom Hæstrup met 95 punten.

De rood- en geel witschilden ( 5x en 4x)worden evenals de zwartschild (6x) alleen nog gefokt door Günter Buhtz (D). Moeilijke kleurslagen met helaas nog maar één fokker, nu heb ik begrepen dat Buhtz ermee ophoud vanwege gezondheidsproblemen. Hopelijk kunnen deze kleurslagen gered worden. De predikaten zullen niet zo snel hoog zijn, 1x 94 bij de geelwitschilden en 1x 94 bij de zwartschilden.

Bij de Donkere branders (12x) is het niet veel anders, 3 Deense fokkers waarbij deze keer Tage Petersen met 95 punten voor een oude doffer het hoogst scoorde. Op de foto hiernaast is te zien dat deze vogel wel een erg lelijke hals had. De kopvorm is des branders, dus stijf en plat. Wel een goede hals- en beenlengte en korte staart, dat is wel verbeterd. Ook de kleur was mooi.

Donkere brander, doffer oud van Tage Petersen met 95 punten. =>

Ook de lichte branders waren present, met slechts 4 dieren. Kwalitatief zijn ze niet minder dan de donkere branders. Ze hebben een tijgertekening en de kleur moet chocoladebruin zijn met de kenmerkende zwarte band in de staart en "gebrande" slagpennen: een zwarte spiegel met een bruine zoming. Ze zijn prachtig om te zien maar ook heel moeilijk te fokken.

<= Lichte brander, duivin oud van Tage Petersen met 93 punten.

De stippers komen in 3 variaties voor. De Zilver- of Grijsstipper (26x) komt het meest voor en is sinds kort terug in Nederland. Type en stand, kopvorm, oog en oogrand zijn bij de betere dieren fraai. Het moeilijkste is de tekening, door inkruising met wit hebben veel dieren witte slag- of staartpennen en dat is uit den boze.

Grijsstipper, doffer jong van Anker Olsen met 96 punten. =>

Ten alle tijden moet er een zwarte vlek op een veer zitten. Het zijn dus geen witte en zwarte veren maar gevlekte veren. Ieder veer dient een vlekje te hebben, dus ook de slag- en staartpennen. Deense keurmeesters letten daar streng op! De 96 punten dier van Anker Olsen was prachtig, helaas een losse staartpen, maar daar viel de keurmeester niet over!

De Geelstippers (3x) zijn het zeldzaamst. Nog maar 1 fokker: Kristian Schriver (DK). Toch is het een prachtige kleurslag, die meer fokkers verdiend. De grondkleur is terracottageel en in de slag- en staartpennen zitten gele, witte en zwarte vlekken. Type en kop zijn duidelijk minder dan de grijsstippers.

<= Geelstipper, doffer oud van Kristian Schriver (DK) met 93 punten.

De bruinstippers (7x) waren in een slechte kwaliteit aanwezig. De kleuren waren veel te licht er waren te weinig vlekken aanwezig. In de bekousde varieteit: de bekousde bruinstippers (10x) was er wel kwaliteit en zowaar 3 fokkers. Een prachtige oude doffer met de juiste grondkleur nl. bruin ( niet dezelfde bruin als een brander!!). De vlekken waren mooi verdeeld en de slag- en staartpennen dienen bruine, witte en zwarte vlekken te vertonen. Type was leuk, kop wat vlak maar wel een mooie lichte snavel.

Bruinstipper bekousd, doffer oud van Mogens Andreasen (DK) met 95 punten. =>

Tenslotte de blauw gekraste (10x) waar ik helaas geen foto van heb, een nieuwe variëteit dat het redelijk doet. Günter Maas uit Duitsland scoorde het beste met 95 punten.

Na de keuring hebben we zaterdag de gehele dag rondgelopen in de hal om de dieren goed te bestuderen. Ook andere rassen die op deze tentoonstelling stonden, waren de moeite waard, fraaie Oosterse Meeuwen, veel Engelse en Duitse Modena's etc etc. Zaterdagavond was het feestavond in de Margrethe Hallen waar de Nederlandse en Duitse delegaties voltallig aanwezig waren, helaas maar zeer weinig bestuursleden van de Danke Tumlinger Special-klubben, wat op ons een slechte indruk heeft gemaakt. Een Europese moet iets bijzonders zijn en als er dan van verre fokkers komen om er één groot

(Europees) feest van te maken, mag volgens mij het organiserend bestuur niet ontbreken!! Het zij zo en het laatste is er nog niet over gezegd.

Geluiden waren er dat Nederland over 3 jaar de 3e Europese voor Deense Tuimelaars zou organiseren. Als het bestuur uit Denemarken dezelfde houding aanneemt als tijdens deze Tentoonstelling, denk ik dat we weinig fokkers uit Denemarken zullen aantrekken. Duitsland juicht een derde Europese in Nederland van harte toe. Er zijn reeds besprekingen gaande, maar er moet nog heel veel gepraat worden, wil het een "echt" Europees gebeuren worden!!

Vanaf links: Henk Kromkamp, Geert Siemons, Martin van Heeringen, op rug: Klaus Hackmann, Jörgen Vedel en Preben Strandgård.

Zondag 7 januari om 2 uur konden we uitkooien, na nog enkele dieren aangeschaft te hebben (en ook verkocht) uit de verkoopklasse, die drukker scheen dan de eigenlijke show op zondag! Laat, maar voldaan kwamen we zondagsavond thuis.

Wim Halsema